Twitteren voor bedrijven
Kwam een aardige presentatie tegen, via LinkedIn:Crisis in vrachtmeldingen

Hylke's Dag voor Varenden
Sowieso een genoegen om elkaar na jaren weer eens te zien. M'n oude baas Hylke Speerstra (72) sjouwde zelf z'n boekenkist de bibliotheek van Rotterdam binnen. Ik hielp een handje. Binnen was het rumoeriger dan buiten op de markt. Shantykoor De Brulboei kwam er wel bovenuit, maar de schrijver voelde kriebels. Ook tegen lege stoelen praten viel niet mee. In de zaal een handvol schippers en andere fans. In z'n verhalen leken de schippers al lang vergeten. Het ging meer over boeren, schaatsers en emigranten. Vooral dat verhaal van een emigrante in Canada in gesprek met koningin Beatrix bleef hangen. De majesteit had 'Het wrede paradijs' dus zelf gelezen en kende haar verhaal. Soms moest de majesteit gecorrigeerd. 'Dan heeft Speerstra dat verkeerd opgeschreven', zei de emigrante. Maar ja, het was opnieuw Hylke's weergave, dus je weet het maar nooit... Oud-schipper Ben Besjes liet een 'Koude kruistocht' signeren en we praatten bij over de toerbeurten van weleer...
We zetten de bunkerboeren in
Zonder gasolie vaart er geen schip. Wie z'n gasolie niet betaalt vaart binnenkort ook niet meer. Dankzij de wanbetalersregistratie van NOVE, de brancheorganisatie van bunkerstations, komt zo'n schipper nergens meer aan brandstof. Er ging een zucht van verlichting door de varende gemeenschap. 'De bunkerboeren gaan ons redden.'Alle gepraat en gepieker over capaciteitsbeperking en oplegregelingen haalt tot nu toe niets uit. Het Crisisberaad Binnenvaart krijgt te weinig handen op elkaar voor het tegengaan van een koude sanering met CAB's (Capaciteits Alliantie Binnenvaart) en schepenpools. Dankzij de wanbetalersregistratie van NOVE komt de sanering er nu sneller dan verwacht.
Laat de markt z'n werk doen, vinden veel varende ondernemers. Zwakke broeders moeten de markt uit. Want wie honger heeft, vaart voor elke prijs. En met lage vrachten wordt de markt verziekt, voor iedereen. Wie rekent kan voor zulke lage vrachten niet varen. Hoe stop je de bandito's? Hoe voorkom je dat ze telkens weer vrachten van anderen gaan onderbieden? Dankzij de wanbetalersregistratie van NOVE kan bunkeren bij een armzalige besomming niet meer.
Blijft natuurlijk de koude sanering, met wanbetaling als voorbode van faillissementen en de dreiging van scheepsveilingen die schepen nog goedkoper terugbrengen in de markt. Het Crisisberaad Binnenvaart is met de crisis nog lang niet klaar.
Collectieve denkkracht
Zet vijftig 'binnenvaarttoppers' bij elkaar en laat ze praten over de crisis. Dat was het idee achter Schuttevaer's Economisch Forum Binnenvaart. Niet met de minste illusie om daarmee de crisis 'even' op te lossen. Wel om, zoals dat tegenwoordig heet, 'oplossingsrichtingen' te bedenken, tegen de dreigende teloorgang van zelfs gezonde ondernemingen in de binnenvaart. Collectieve denkkracht brengt ons met z'n allen vooruit.Het initiatief werd breed en enthousiast opgepakt. Vrijdagmiddag gstaken liefst 65 binnenvaarders in het STC in Rotterdam de koppen bij elkaar. BVB-voorzitter Roland Kortenhorst hield als dagvoorzitter volop vaart in de discussie. Dat ging af en toe heftig, maar vol passie en respect voor elkaars standpunten. Het kán dus, schippers met bevrachters en verladers in gesprek over de belabberde markt, zonder dat het tot kleerscheuren leidt. Sterker nog, iedereen verliet het STC monter en opgewerkt.
Aan boord, op kantoor, in eigen bestuur en achterban zal nog menig robbertje worden gevochten om er het beste uit te halen. Niemand wil kapot, geen spits, geen 135-meterschip. Daar ligt een collectieve zorg waarin niet alleen de 'toppers' maar alle binnenvaarders deelgenoot zijn.
Klaar voor de crisis
Grote ladingaanbieders en overslagbedrijven melden verliezen waar vroeger de tonnages alleen maar stegen. De tijden zijn hard aan het veranderen. Schippers die drie weken na de kerst nog geen passende reis kregen aangeboden, maken zich zorgen. De lading die er is, gaat weg voor te lage vrachten.In de Vrachtindicator verruwt het taalgebruik. Iedereen wil varen. 'Van varen komt varen', maken we elkaar wijs. Maar er valt niets te onderhandelen. Een schipper zou willen dat de autobranche ook zoveel korting geeft: 'Rijden we deze zomer voor 10.000 euro in een nieuwe Audi A6.' Een ander zou een stuk gelukkiger zijn als hij niet kon rekenen… Het is doen of laten. Varen met te kleine partijen zet ook de vrachten voor het kleine schip onder druk.
In het VAART!Forum woedt een pittige discussie over 'dumpvrachten'. Nu komt het aan op varend ondernemerschap, op kostprijsbesef! Ervaren schippers wijzen op het belang van een goede voorcalculatie per reis: 'Alleen voor 0,50 euro netto per ton per dag maak ik mijn touwen los.' Raar intussen, dat de vrachten mee omlaag gingen met het water op de Rijn en de ijsvorming op de kanalen.
Wie heeft de langste adem? Zijn er teveel schepen voor te weinig lading? Waren schippers te grijpgraag en de banken te vrijgevig? Biedt meer openheid, het delen van kennis over de vrachtprijsvorming soulaas? Deze crisis is nieuw voor de jongere generaties schippers. Als het voorbij is weten we wie er werkelijk klaar voor was.
Leve de kredietcrisis!
Zou directeur Kees de Vries van Koninklijke Schuttevaer echt schietgebedjes prevelen voor een lange kredietcrisis? Het zal niet de enige verklaring zijn, maar dat in heel Europa overheden nu alles uit de kast halen om de economie draaiende te houden, is ook voor de vaarweglobby een mooie meevaller. Eurlings gaat in een hogere versnelling, Sarkozy maakt vaart met Seine-Nord, Tiefensee doet een flinke duit extra in de zak en roept de Duitse deelstaten op zijn voorbeeld te volgen.Keynes leerde dat investerende overheden de crisis kunnen beteugelen. Infrastructuurwerken kun je dus maar beter versnellen. Dat verzacht de pijn. De geschiedenis van veel vaarwegen en kunstwerken voert terug naar economisch barre tijden. Daarom is het goed dat er plannen klaarliggen en organisaties als Koninklijke Schuttevaer en Inland Navigation Europe de crisiskoe kordaat bij de hoorns vatten. Na jaren van gedreutel werkt de huidige tijd in het voordeel van de vaarweglobby.
Minimumloon voor Filippijnse matrozen
Wie werkt verdient volgens de Nederlandse wet tenminste het minimumloon. Filippijnse matrozen lijken de uitzondering op de regel. Ze worden hier naartoe gehaald door bedrijven als Gyron Crew, en 'tegen scherpe prijzen' ingezet in de binnenvaart. Volledig legaal, naar verluidt.Ze blijven zes tot acht maanden aan boord, kennen de (zee)scheepvaart, en het zijn goede, harde werkers. Ze maken de laatste Nederlandse matrozen overbodig, inclusief 'ons' opleidingsstelsel.
Voor het gemak en het geldelijk gewin knijpen de schippers graag een sociaal oogje toe. Zolang hun matrozen volgens de regels aan boord zijn, maakt het ze niet uit wat die mannen voorop uiteindelijk betaald krijgen. Er moet gevaren worden, Nederlandse matrozen zijn er niet of ze vragen lonen die met de huidige vrachten onbetaalbaar zijn.
Toch moet het volgens de meeste stemmers (74%) in de VAART!Peiling anders. 'Filippijnse matrozen moeten hetzelfde loon hebben als een Nederlander en eventueel overwerk moet gewoon betaald worden', reageert één van de 147 stemmers, die de huidige praktijk omschrijft als 'pure laaghartige discriminatie'. Een ander schrijft: 'Dit is moderne slavernij en moet zo snel mogelijk afgeschaft worden.'
De vraag blijft waarom we dit allemaal laten gebeuren.
Kalender
Zoeken... |
Laatste ReactiesXander (We zetten de bunk…): Ze hadden die lijst veel eerder moeten maken. sjaak (We zetten de bunk…): wij hoeven geen medelijden te hebben met de gasolie… Bert Ellerie (Voor de bieten is…): Vorige week was ik onderweg in Schotland en dronk i… pe (Klaar voor de cri…): niet zeuren gewoon varen.stelletjes zeikers toen de… |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

